گوردخمه های تاکوتر
روستای تاکوتر در 20 کیلو متری غرب شهرستان ایذه واقع شده است. در قسمت غربی این روستا کوههای کم ارتفاعی وجود دارد که دو گوردخمه در فاصله 100 متری یکدیگر در دامان این کوه ها واقع شده اند. این گوردخمه ها مربوط به دوره تاریخی می باشند به طوری که بسیار ساده و ابتدایی در کوه به چشم می خورند کاربرد این گوردخمه ها بیشتر به این جهت بوده است که هنگام کوچ افراد نا توان که توانایی کوچ نداشتند در داخل این گور دخمه ها قرار می گرفتند و آذوغه کافی نیز برای آنها در داخل گور دخمه ها قرار می گرفت. این افراد تا بازگشت کوچ در داخل گوردخمه ها می ماندند در صورت زنده ماندن به حیات خود ادامه می دادند و در صورت مرگ آنها را جابه جا و در جای دیگری دفن می کردند.
گوردخمه ی شماره 1
این گور دخمه که نسبت به گور دخمه شماره 2 فاصله کمتری تا روستا دارد ، در ابتدای کوه و در فاصله یک متری از سطح زمین و از داخل به سمت راست (غرب) به اندازه ی یک انسان دراز کش حفر گردیده است. دهانه ی ورودی آن به ترتیب از بالا و پایین به ابعاد 48 سانتی متر و 59 سانتی متر و دو طرف آن 84 سانتی متر است که تقریباً به شکل یک مثلث می باشد. ارتفاع داخل گوردخمه در رودی آن 87 سانتی متر است اما این ارتفاع تا انتهای گوردخمه متغیر و کمتر است. در قسمت ورودی این گوردخمه حفره ای کاسه مانند وجود دارد که احتمال می رود از آن برای نگهداری آب یا مواد غذایی استفاده می شده است و در ته آن یک برجستگی سکو مانند وجود دارد که به احتمال زیاد از آن به عنوان بالش استفاده می شد. ظرفیت این گوردخمه یک انسان به صورت خوابیده یا درازکش است.
گوردخمه شماره 2
این گوردخمه در سمت راست گوردخمه شماره 1 و در فاصله100 متری از آن واقع شده ، با این تفاوت که با ارتفاع بیشتری از سطح زمین و به شکل منظم تری نسبت به گوردخمه شماره 1 حفر شده است که دسترسی به آن کمی دشوار تر است. ارتفاع این گوردخمه از سطح زمین 3 متر می باشد که ابعاد آن در ورودی 55 سانتی متر (طول) و 45 سانتی متر (عرض) ، ارتفاع داخل آن 95 سانتی متر و طول آن 2 متر می باشد. ورودی آن به شکل یک مستطیل است. در این گوردخمه شماره 1 حفره ای کاسه مانند در ورودی آن وجود دارد. سقف این گوردخمه به شکل گنبد و ظرفیت آن دو نفر به حالت نشسته است و این خصوصیات این آثار حاکی از شیوه های زندگی مردم ، آداب رسوم و گذشتگان بوده و همچنین بیانگر این است که انسان همواره برای بهبود شرایط زندگی خود از لحاظ فرهنگی ،اقتصادی و اجتماعی و ... قوانین و مقرراتی وضع نموده است حال انسان در برخورد با این آثار که به عنوان میراث فرهنگی هر کشور تلقی می شوند وظیفه ای دارد و آن حفظ ،توسعه وانتقال این میراث به نسل آینده است ولی متأسفانه امروزه می بینیم که انسان با اعمال از جمله از بین بردن نقش ها و کشیدن خط روی کتیبه ها و ... باعث تخریب این آثار می شود و این آثار فرهنگی با اهمیتی که هر کدام پیامی را به ما منتقل می کند به آسانی به فراموشی سپرده می شود و نسل آینده را از دیدن این آثار محروم می سازد . آثاری که اکثرشان مورد کم لطفی وبی مهری مسئولین قرار گرفته و در حال نابودی و زوال هستند چنانچه این وضع ادامه یابد در آینده ای نزدیک شاهد از بین رفتن این آثار باستانی تاریخی خواهیم بود . انتظار می رود که مسئولین با همکاری مردم از تخریب ونابودی این آثار گران بها جلوگیری نمایند و در حفظ این آثار و هدیه آنها به نسل آینده کوشا باشند.